Berichten

Jungle By Night @ Carré
Muziek / Concert

Jungle by Night groots in Carré

recensie: Releaseshow Livingstone
Jungle By Night @ Carré

Eerder las je bij 8WEEKLY al over Livingstone, het nieuwe album van Jungle by Night. De plaat ligt al even in de winkel op het moment dat de officiële releaseshow plaatsvindt in Carré. Het iconische theater is vanavond helemaal uitverkocht.

De show begint enorm mysterieus. De negen mannen staan volledig in het donker gehuld op het podium, terwijl de muziek aanzwelt. Het intro wordt lekker lang gerekt, waarna in één keer de lichten aan gaan, iedereen invalt en zaal los gaat. De toon voor de avond is meteen gezet. De band staat vol zelfvertrouwen op het podium en het publiek vindt het geweldig.

De droom van Carré

Na het eerste nummer vertelt de trombonist hoe hard ze negen jaar lang gewerkt hebben voor en gedroomd hebben over deze show. Het geheel staat dan ook als een huis. Het tweede nummer is wat zwoeler dan de stevige openingssong. Nu valt ook op hoe perfect het lichtenspel is afgestemd op de muziek. De drie blazers fungeren vanavond als een soort frontmannen, met percussie, gitaar, keys en bas als ondersteuning. De meerdere solo’s van elk bandlid laten zien dat de mannen afzonderlijk ook heel wat in hun mars hebben.

Dat de avond tot in de puntjes is voorbereid moge duidelijk zijn. Het is moeilijk om een show zonder zang ruim twee uur lang boeiend te houden, maar Jungle by Night doet het zonder enige moeite. Er staat één bonk passie en plezier op het podium, en dat enthousiasme is aanstekelijk. Voor de gelegenheid heeft Carré alle stoelen uit de ruimte voor het podium gehaald. Als de band op een gegeven moment aangeeft dat ‘de dansvloer geopend is’ en iedereen lekker moet doen waar hij zin in heeft – ook al zit hij op een stoel – lopen veel mensen naar beneden om ook te kunnen bewegen.

Komen, spelen, overwinnen

En gedanst wordt er de hele avond. Wie niet bij de dansvloer kan komen staat wel op de tribune voor zijn stoel te swingen. De sfeer is vaak zwoel en zomers, maar in een nummer waarin er lange stukken zonder blazers zitten toont de band aan dat ze ook tot een hele andere duistere, bijna vunzige sound in staat zijn. Dit nummer zou niet misstaan in een zweterige nachtclub. Nieuwe single ‘Hangmat’ daarentegen is bijvoorbeeld weer wat lichter en blijkt live net iets minder dansbaar. De band vertelt dat ze met de nieuwe plaat geprobeerd hebben de hitte van afgelopen zomer proberen te vangen. Het publiek vindt alles even geweldig en halverwege de show kan de trombonist niet eens zijn verhaal doen omdat hij overstemd wordt door gejoel en applaus.

Wie Jungle by Night eerder live heeft gezien, kan bevestigen dat er aan hun enthousiasme niks veranderd is. Hoewel in sommige nummers de verleiding om vocals toe te voegen groot is, hebben ze dit nooit gedaan en blijven ze trouw aan hun eigen stijl. Die authenticiteit, hard werken en volharding zijn, samen met het plezier dat ze hebben in wat ze doen, de reden dat de mannen hier eindelijk staan. Jungle by Night maakt dit soort muziek toegankelijk voor het grotere publiek.

Bij de toegift, een soort mash-up van hun oude werk, heeft de band het voor elkaar gekregen om echt iedereen te laten dansen. Het enige minpuntje dat er te bedenken valt is dat de piek van de show misschien iets te vroeg was, om daarna lichtelijk in te kakken en dan weer knallend te eindigen. Maar iedereen die dit geen 5 sterren zou geven zou een zeurpiet zijn.

Percussie

Jungle By Night @ Carré
Muziek / Concert

Jungle by Night groots in Carré

recensie: Releaseshow Livingstone
Jungle By Night @ Carré

Eerder las je bij 8WEEKLY al over Livingstone, het nieuwe album van Jungle by Night. De plaat ligt al even in de winkel op het moment dat de officiële releaseshow plaatsvindt in Carré. Het iconische theater is vanavond helemaal uitverkocht.

De show begint enorm mysterieus. De negen mannen staan volledig in het donker gehuld op het podium, terwijl de muziek aanzwelt. Het intro wordt lekker lang gerekt, waarna in één keer de lichten aan gaan, iedereen invalt en zaal los gaat. De toon voor de avond is meteen gezet. De band staat vol zelfvertrouwen op het podium en het publiek vindt het geweldig.

De droom van Carré

Na het eerste nummer vertelt de trombonist hoe hard ze negen jaar lang gewerkt hebben voor en gedroomd hebben over deze show. Het geheel staat dan ook als een huis. Het tweede nummer is wat zwoeler dan de stevige openingssong. Nu valt ook op hoe perfect het lichtenspel is afgestemd op de muziek. De drie blazers fungeren vanavond als een soort frontmannen, met percussie, gitaar, keys en bas als ondersteuning. De meerdere solo’s van elk bandlid laten zien dat de mannen afzonderlijk ook heel wat in hun mars hebben.

Dat de avond tot in de puntjes is voorbereid moge duidelijk zijn. Het is moeilijk om een show zonder zang ruim twee uur lang boeiend te houden, maar Jungle by Night doet het zonder enige moeite. Er staat één bonk passie en plezier op het podium, en dat enthousiasme is aanstekelijk. Voor de gelegenheid heeft Carré alle stoelen uit de ruimte voor het podium gehaald. Als de band op een gegeven moment aangeeft dat ‘de dansvloer geopend is’ en iedereen lekker moet doen waar hij zin in heeft – ook al zit hij op een stoel – lopen veel mensen naar beneden om ook te kunnen bewegen.

Komen, spelen, overwinnen

En gedanst wordt er de hele avond. Wie niet bij de dansvloer kan komen staat wel op de tribune voor zijn stoel te swingen. De sfeer is vaak zwoel en zomers, maar in een nummer waarin er lange stukken zonder blazers zitten toont de band aan dat ze ook tot een hele andere duistere, bijna vunzige sound in staat zijn. Dit nummer zou niet misstaan in een zweterige nachtclub. Nieuwe single ‘Hangmat’ daarentegen is bijvoorbeeld weer wat lichter en blijkt live net iets minder dansbaar. De band vertelt dat ze met de nieuwe plaat geprobeerd hebben de hitte van afgelopen zomer proberen te vangen. Het publiek vindt alles even geweldig en halverwege de show kan de trombonist niet eens zijn verhaal doen omdat hij overstemd wordt door gejoel en applaus.

Wie Jungle by Night eerder live heeft gezien, kan bevestigen dat er aan hun enthousiasme niks veranderd is. Hoewel in sommige nummers de verleiding om vocals toe te voegen groot is, hebben ze dit nooit gedaan en blijven ze trouw aan hun eigen stijl. Die authenticiteit, hard werken en volharding zijn, samen met het plezier dat ze hebben in wat ze doen, de reden dat de mannen hier eindelijk staan. Jungle by Night maakt dit soort muziek toegankelijk voor het grotere publiek.

Bij de toegift, een soort mash-up van hun oude werk, heeft de band het voor elkaar gekregen om echt iedereen te laten dansen. Het enige minpuntje dat er te bedenken valt is dat de piek van de show misschien iets te vroeg was, om daarna lichtelijk in te kakken en dan weer knallend te eindigen. Maar iedereen die dit geen 5 sterren zou geven zou een zeurpiet zijn.

Percussie

Jungle By Night - Livingstone
Muziek / Achtergrond
special: Voorbeschouwing – Jungle by Night @ Carré
Jungle By Night - Livingstone

Releaseshow Livingstone

Jungle by Night is geen onbekende naam meer in de Nederlandse en internationale muziekwereld. De mannen, toen nog jongens, brachten in 2010 hun eerste EP ET/Get Busy uit. De band bestaat uit blazers, gitaar, toetsen, bas en veel percussie. De instrumentale muziek is vooral erg dansbaar met allerlei invloeden zoals jazz, dance en afrobeat. Vanaf 2010 is er bijna elk jaar een album en/of EP uitgebracht en hebben de mannen daarnaast meer dan 450 shows in 24 verschillende landen gedaan.

Nieuw album

Sinds enkele dagen ligt het nieuwe album Livingstone in de winkels. De plaat bevat 11 nummers, waarvan ‘Hangmat’ in oktober als voorproefje was uitgebracht. Dit nummer geeft een goede eerste indruk van het album. De mannen gaan met deze plaat een net iets andere kant op dan met hun vorige werk. De sound is wat relaxter, zwoeler, en hier en daar wat elektronischer. De nummers zijn gelaagder en klinken helderder.

Carré

De band heeft met het nieuwe album al vier optredens achter de rug, maar 24 november zal de officiële releaseshow zijn in Carré te Amsterdam. Dit is tevens de eerste keer dat de mannen in dit iconische theater zullen spelen. Het nieuwe album belooft dat het weer een swingend en overtuigend optreden als vanouds zal worden, waarbij zelfs de stoelen uit de zaal zullen worden gehaald voor de gelegenheid! Er zijn nog kaarten te krijgen, maar ze gaan hard. 8WEEKLY zal er sowieso bij zijn, dus lees hier na afloop wat wij ervan vonden!

Voor wie er niet bij kan zijn in Carré zijn er gelukkig nog genoeg andere kansen.

Live te bewonderen:

24 november – Carre – Amsterdam (official releaseshow)
29 november – Maassilo – Rotterdam
8 december – Oosterpoort – Groningen
9 december – AB – Brussel
11 december – Le Petit Bain – Parijs (Fr)
12 december – Laeroneuf – Lille (Fr)
29 december – Doornroosje – Nijmegen

 

Muziek / Reportage
special: Festivalverslag vanaf de Groene Ster in Leeuwarden

Welcome to the Village: De Zaterdag

Aan het weer zal het deze tweede dag van WTTV niet liggen, de zon straalt en er is geen wolkje aan de lucht. Als er dan ook nog namen als Blood Red Shoes en The Asteroids Galaxy Tour op het programma staan, blijft er weinig te wensen over.

Het is aan het begin van deze zaterdag al een stuk drukker dan gisteren. De eerste band van vandaag is The Skints uit Londen. Met hun mix van reggae, punk en ska laten ze al tien jaar elk publiek uit hun plaat gaan. Gezien deze stralende dag hadden ze niet beter geprogrammeerd kunnen worden. Het publiek staat bij aanvang al klaar om de heupen eens flink los te gooien. Dit gebeurt dan ook vanaf de eerste lage bastonen. Een strandbal vliegt over het publiek en mensen zwemmen in het water. Als er dan ook nog een laagvliegende ooievaar in de strakblauwe lucht verschijnt, is het idyllische plaatje helemaal compleet. Iedereen geniet, reggae in de polder.

Een groter publiek

Na deze Jamaicaanse sferen is het tijd voor wat tegengas bij Ravenswoud. Als we langs de hoofdweg lopen, zien we dat er nog altijd veel mensen binnenkomen via de ingang. Het was bij The Skints al niet rustig, maar de drukte neemt nu echt toe. De zaterdag is ook de enige dag die helemaal uitverkocht is. Eenmaal ter plaatste aangekomen is Paulusma – ex-frontman van Daryll-Ann – al begonnen met spelen. Het publiek lijkt hier wat ouder en zit aandachtig te luisteren. Er wordt een setlist van puike indie-nummers gespeeld. Paulusma heeft een verdomd goeie band om hem heen verzameld. Met twee gitaristen en een bedreven toetsenist wordt er een breed geluid neergezet, waarin iedereen de ruimte krijgt om te excelleren Dit verdient echt een groter publiek.

Met alleen een drumstel en een gitaar is het duo Blood Red Shoes het hoofdprogramma van de middag. Gezien hun naamsbekendheid is het niet verrassend dat het grote veld bij Bontebok aardig vol staat. Desondanks reageert het publiek toch wat tam op de eerste paar nummers. Het duo oogt wat ongemakkelijk en weet niet precies wat het aan moet met het huiverige publiek. Drummer Steven Ansell doet voornamelijk het woord en gitarist Laura-Mary Carter toont zich ronduit verlegen. Ook het spel is vandaag niet vlekkeloos, Ansell is niet altijd even strak en zijn zang laat ook te wensen over. De enige welkome afwisseling in de weinig variërende set-list is ‘Cigarettes In the Dark’, maar aangezien het buiten op klaarlichte dag wordt gespeeld, biedt dit ook weinig soelaas.

Aangename verrassing WttV zaterdag 2

Ze doen wel wat denken aan Seasick Steve: met huis-tuin-en-keukeninstrumenten als het wasbord, de ‘elektrische lepel’ en een broomstick-bass maakt de Ben Miller Band gruizige rootsmuziek. De festivalgangers pikken al snel op dat hier iets bijzonders gebeurt en de tent stroomt vol. Laaiend enthousiast wordt er gereageerd op hun vertolkingen van de klassiekers ‘St. James Infirmary’ en ‘Black Betty’. “Yihaa!” wordt er hier en daar in het publiek geschreeuwd. Als het is afgelopen, wordt er dan ook luidkeels “we want more” gescandeerd. Met een uiterlijk alsof ze zo van een bouwplaats of van een tankstation zijn gestapt, met het vet nog in de broek, hebben ze de tent van Groote Gast helemaal op zijn kop gezet. De aangename verrassing van vandaag.

Een grote naam op deze editie van WTTV is Villagers. Deze Ieren maken rustige indiefolk en hebben net hun derde album Darling Arithmetic gereleasd. Alhoewel ze qua naamsbekendheid op het grote podium aardig op hun plaats zijn, komt hun rustige luistermziek hier toch niet helemaal goed tot zijn recht. Met veel slepende akoestische nummers als ‘So Naive’ en ‘Hot Scary Summer’ – beide van het nieuwe album – weet zanger Conor O’Brien het publiek niet echt te overtuigen, de zuivere zang en trompetspelende drummer ten spijt. O’Brien probeert het wel, maar pogingen als ‘‘If anyone wants to sing along, please do.’’ zijn aan dovemansoren gericht.

Crowdsurfen op een opblaaskrokodil

The Asteroids Galaxy Tour is geen onbekende band meer op festivals. Ze stonden onder andere al op Pinkpop, Lowlands en Parkpop. Een groot deel van WTTV staat dan ook om stipt kwart over negen klaar bij hoofdpodium Bontebok. De band zet meteen in met een nummer van hun laatste plaat Bring Us Together. Nog niet helemaal raak, maar Als later ‘Dollars in the Night’ en ‘The Golden Age’ voorbijkomen slaat de sfeer toch om. Zangeres Mette Lindberg is een vakvrouw die het publiek goed weet te bespelen. Toch blijft de euforie zoals bij Typhoon uit. Veel mensen vertrekken dan ook voor einde van de show naar podium Ravenswoud om nog wat van Ostyn mee te pakken. Bijzonder aan dit festival is namelijk dat een van de headliners, in dit geval dEUS, mede de line-up bepaalt. Zij hebben drie veelbelovende Vlaamse bands meegenomen, waar Ostyn er een van is. Dit solo-project van Bert Ostyn – de voormalige frontman van Absynthe Minded – gooit hoge ogen. De zweverige rocknummers vallen prima in de smaak bij het publiek. Het titelnummer van het album No South of the South Pole wordt dan ook met een daverend applaus ontvangen. Geen slechte aanrader van Tom Barman en co!

Als je een feestje wilt bouwen ben je bij Jungle By Night aan het juiste adres. Ze staan om half tien ’s avonds geprogrammeerd in Blessum en omdat The Asteroids Galaxy Tour toch een beetje tegenvalt, is het druk. Heel erg druk! Het terrein rondom het podium wordt dan ook vrij snel afgesloten door de beveiliging. Dit leidt tot irritatie bij de mensen die er niet meer inkomen. Natuurlijk valt het te prijzen dat de veiligheid vooropgesteld wordt, maar ook als er later veel toeschouwers vertrekken worden er geen nieuwe mensen binnen gelaten. Misschien een puntje voor de organisatie. Voor de mensen die wel binnen zijn is de pret er niet minder om. Het publiek gaat helemaal uit zijn dak op deze blaasmuziek met afrobeats. Meerdere malen gaat een meisje crowdsurfend op een opblaaskrokodil over het publiek heen, totdat een jongen vanuit de uitzinnige menigte in een tentpaal omhoogklimt en hem bovenin vastbindt. Wat een spektakel! Voor degenen die na Jungle By Night hun voetjes even rust willen geven is er een groot vuur op het strand georganiseerd. De echte feestbeesten kunnen de hele zaterdagnacht nog door op KC The Funkaholic en Tom Trago.