Memorabel maniakaal
![](https://8weekly.nl/wp-content/uploads/2010/8216-the-bad-lieutenant-port-of-call-new-orleans-f-845x321.jpg)
Werner Herzog die een remake maakt van Abel Ferrara’s Bad Lieutenant met in de hoofdrol Nicolas Cage? Gekke plannen zat in Hollywood, maar dit sloeg bijna alles. Toch levert het een van de betere films op van dit prille filmjaar.
Afrekening
McDonagh probeert de daders te achterhalen van een afrekening in het drugsmilieu, waarbij een compleet Senegalees gezin is afgeslacht. Ondertussen lijkt hij zichzelf met een verbazingwekkende efficiëntie naar de kloten te helpen. Snuiven, slikken, gokken, afpersen, neuken en zelf oude dametjes informatie aftroggelen op een manier die even schokkend als hilarisch is: McDonagh heeft er een dagtaak aan. Hierbij wordt hij onder andere geplaagd door zijn prostituerende vriendin, collega’s, een steeds ongedurig wordende bookie en een onwillige getuige. Wat voor fratsen McDonagh ook uithaalt: hij komt er mee weg en (ook dit is een groot verschil met Ferrara’s film) hij boekt resultaten, wat waarschijnlijk evenveel zegt over McDonaghs werkwijze als zijn omgeving.
Cage
McDonaghs moreel laakbare gedrag wordt nergens zwaar op de hand, mede dank zij het scenario van William Finkelstein (die hiervoor voornamelijk politietelevisieseries schreef), de muziek van Mark Isham (die bij vlagen doet denken aan de score van Rumble Fish) en de regie van Werner Herzog, waardoor de film bij vlagen surrealistische trekjes krijgt. Of het nou leguanen zijn, een onderbroek van Zwitsers katoen of de dansende ziel van een stervende man: op de een of andere manier past het allemaal. Het eindresultaat is een curieuze, maar memorabele en vermakelijke film. Geen remake, geen pre- of sequel, maar wellicht een aanzet tot een franchise. Met dank aan een excellerende Nicolas Cage.