Introductie Pieter de Graaf voorspelt veel moois
![](https://8weekly.nl/wp-content/uploads/2009/7801-pieter-de-graaf-introducing-pieter-de-graaf-f.jpg)
Discussies over jazz versus pop schieten de laatste jaren uit de grond. Poppodia programmeren ‘jazz’ bij de vleet, jazzpuristen daarentegen verfoeien de mensen die deze popjazz of jazzpop jazz durven te noemen. Dat Dox Records gloreert is geen verrassing, het label versmelt de twee genres op verfijnde wijze. Het is daarom geen rare keuze van het Amsterdamse bedrijf om de debuut-cd van Pieter de Graaf, pianist van Wouter Hamel, uit te brengen. Zijn trio, met Ludo van der Winkel op contrabas en Jasper van Hulten op drums, brengt jazz met een toegankelijk randje.
Smaakvol
Het woord Introducing in de titel heeft een reden. De Graaf geeft de luisteraar enkele ideeën over wat hij allemaal in huis heeft. Dat is een hoop. De openingstrack ‘Just a Song’, met een licht verteerbaar thema, wordt smaakvol uitgebouwd aan de hand van solo’s van Van der Winkel (met kreunend meegeneurie) en Van Hulten (actief bij onder andere Eric Vloeimans’ Gatecrash). In ‘Mumbai’ en ‘If You Know What’ heerst een heerlijke groove. Zorgvuldig krijgt dit laatste stuk een climax door het ritme te verdubbelen. Maar ook een innemend nummer als ‘For You’ blijft onbevangen. Sierlijke tonen in driekwartsmaat, die doen denken aan de Brabantse pianist Harmen Fraanje, zijn mooi, tragisch en opbeurend tegelijk.
Hedendaags jazzidioom
De Graafs spel is door zijn oprechtheid veelzijdig en toepasbaar op vele stemmingen. ‘Echoes’ is een lief sprookje, vol lyriek, ook dankzij het dynamische spel van de pianist. Twee duetten met Dox Records-frontman Benny Sings vormen een fijne afwisseling, zoete liedjes, enkel begeleid door de toetsen van De Graaf. Minimaal haakt hij heerlijk in bij de prettig zuivere stem van Sings. Het album eindigt met ‘Beatsong’, een ruig nummer dankzij de zware beat- en baspartij, dat vreemd genoeg niet op de cd-hoes is vermeld. Wederom put de toetsenist uit het hedendaagse jazzidioom. De referentie aan het vernieuwende trio EST, dat ook interacteert met pop (en rock) en waarvan pianist Esbjørn Svensson vorig jaar overleed, is duidelijk.Het debuutalbum van Pieter de Graaf barst van energie en potentie, alsof hij niet kan wachten om te laten horen wat hij nog meer kan. Kom maar op.