Muziek / Concert

Oude tijden herleven

recensie: Eric Burdon & the Animals

Een half uur later dan staat aangegeven betreedt Eric Burdon het podium van het Paard van Troje in Den Haag; naar snel zal blijken het wachten meer dan waard. 72 jaar is hij inmiddels, maar met een stem die nog niets aan kracht heeft ingeboet en die oude tijden doet herleven.

~

Getooid met een zonnebril en een grijs kuifje begint Burdon de avond met een prima uitvoering van ‘When I Was Young’, gevolgd door ‘Inside Looking Out’, ook een oude Animals-hit. Na het nummer ‘Water’, van zijn laatste cd Til Your River Runs Dry, zet de band een wervelende reggae-uitvoering in van ‘Don’t Let Me Be Misunderstood’ die het publiek luidkeels meezingt. Burdon geniet zichtbaar en houdt de microfoon, ten overvloede, richting zaal.

Jimi Hendrix
Ook ‘Spill The Wine’ wordt meteen opgepakt door de zaal: een nummer met spannende solo’s op fluit van Teresa James, die ook keyboard speelt. In de volgende Animals-klassieker, ‘We’ve Gotta Get Out Of This Place’ is een hoofdrol weggelegd voor de twee gitaristen, Eric McFadden en Billy Watts. Hun gevarieerde solo’s gaan langzaam over in ‘Third Stone From The Sun’ van Jimi Hendrix. Ook de overgang naar ‘River is Rising’, afkomstig van zijn laatste album, is subtiel.

Blues
Vervolgens blijven alleen Burdon en Watts op het podium en volgt een setje onvervalste blues. Hier liggen zijn wortels en hieruit komt zijn bezieling voor muziek voort. Begeleid door de akoestische gitaar van Watts zingt Burdon ‘Crawling King Snake’ van John Lee Hooker en ‘Baby, Please Don’t Go’ van Big Joe Turner. Dit blues-setje eindigt met de ‘Bo Diddley Special’, een nummer dat Burdon gezongen heeft op de begrafenis van zijn grote vriend: ‘Ashes to ashes, dust to dust, if the women don’t get you, Bo Diddley must.’

Animals-hits
Het slot is natuurlijk voor ‘The House of the Rising Sun’, een nummer dat hij al ontelbare malen heeft gezongen, maar vamavond heel oorspronkelijk wordt uitgevoerd. Het lied verveelt nooit. Bij de toegiften gaat niet alleen het publiek, maar ook Burdon met de band helemaal los in ‘It’s My Life’, ‘Boom Boom’ van John Lee Hooker en als laatste de Animals-hit ‘I’m Crying’. Vooral ‘Boom Boom’ is het hoogtepunt van de avond met heel swingende solo’s en prachtig spel van Red Young en Teresa James, beiden op keyboard. Zij doen het Farfisa-orgeltje van Alan Price bijna vergeten.

Reageer op dit artikel