Eddie Murphy zinkt nog dieper

.
De tijd dat een komedie met Eddie Murphy in de hoofdrol een garantie was voor anderhalf uur bulderen van het lachen, is voorbij. Zijn stemtalent voor Shrek daargelaten, is zijn laatste grote komische succes te vinden in de jaren negentig. Met films als Coming to America en de Beverly Hills Cop-trilogie scoorde hij destijds hit na hit, en alleen zijn naam al stond bij het publiek garant voor een lach.
De nieuwe eeuw heeft Murphy nog geen grote hit opgeleverd, op de stem voor de hilarische Donkey uit Shrek na. Daddy Day Care en The Haunted Mansion deden het enorm slecht en werden praktisch direct op dvd uitgebracht. Murphy zelf echter denkt nog steeds dat hij de grappigste man op aarde is, en probeert het publiek met Norbit weer aan het lachen te krijgen. Meer dan een zeer zure glimlach zit er echter niet in.
Lagen latex
~
De grappen zijn flauw dan wel slecht en het verhaal is suf: de wees Norbit (opgevoed door Mr. Wong in diens weeshuis) zit al jaren onder de plak bij zijn gruwelijke vrouw. Hij wil niets liever dan uit haar klauwen ontsnappen om met de mooie en lieve Kate, die hij nog kent uit het weeshuis, verder te kunnen. Het is bijna niet te geloven dat goede acteurs als Thandie Newton en Cuba Gooding Jr. zich met dit project hebben ingelaten. Hun aanwezigheid maakt het allemaal misschien wat draaglijker, maar uiteindelijk zinken ook zij mee de diepte in.
Razzies
~
Misschien moet Murphy het maar laten bij het inspreken van zijn stem (zoals voor de vierde Shrek, verwacht in 2010), en zich daarnaast richten op meer serieuze rollen. Denk Dreamgirls, waarvoor hij note bene een Oscarnominatie binnen sleepte. Want nog zo’n drama als Norbit, dat kan hij de kijkers echt niet aan doen.