Theater / Voorstelling

Fijne filosofische wie-ben-ik-zoektocht

recensie: muziektheatercollectief KASSETT - STRANDT

STRANDT is een filosofische locatievoorstelling, een persoonlijke zoektocht en een poëtisch stuk met muzikale intermezzo´s in één. Het eerste stuk van muziektheatercollectief KASSETT maakt nieuwsgierig naar wat het jonge theatermakersduo Frank Siera en Oukje den Hollander in de toekomst nog meer samen op de planken zal brengen.

Regisseur en schrijver Frank Siera en zangeres en actrice Oukje den Hollander groeiden op in het Zuid-Hollandse vissersdorp Katwijk aan Zee. Na de middelbare school vlogen ze uit naar toneelschool en conservatorium. Nu keren ze terug naar hun geboortegrond voor STRANDT, de eerste voorstelling van hun recent opgerichte muziektheatercollectief KASSETT. Het decor is het Katwijkse Koning Willem-Alexander gemaal. Het gebouw biedt aan de ene kant zicht op de binnenlandse Rijn en aan de andere kant op de uitvloeiing van die rivier in de Noordzee.

Rijk taalgebruik

In STRANDT legt Siera middels teksten over hoe het is om als ambitieuze jonge persoon en kunstenaar de wereld te willen ontdekken en je grenzen te willen verleggen, een parallel met de legende over de uitspattingen van keizer Caligula op de plek waar Katwijk nu ligt. Caligula, zo gaat de geschiedenis, liet in een megalomane waan zijn soldaten de ‘vijandige’ zee bevechten op het strand van wat nu Katwijk aan Zee is. De overeenkomsten tussen beide verhalen liggen in vragen als: Wat brengt iemand ertoe om zijn geboortegrond achter zich te laten? Wat levert het je uiteindelijk op? Hoe verandert het je? Welke rol speelt toeval hierbij?

Siera jongleert in zijn teksten op een vaak humoristische en poëtische wijze met taal. Zo komen er regelmatig alliteraties voorbij, waardoor de formuleringen vers-achtig aan doen. Er is zelfs een allitererende ‘rap’, waarin Katwijk getypeerd wordt aan de hand van een lange lijst woorden beginnend met de ‘k’. Ook worden metaforen dikwijls ver doorgevoerd, waardoor de beelden echt gaan leven en bovendien ook meer zijn dan beelden.

STRANDTPersoonlijke grondtoon

Siera en Den Hollander zijn gekleed als nette museumsuppoosten, inclusief naamplaatjes met daarop het logo van het Hoogheemraadschap van Rijnland. De twee zetten niet zozeer een personage neer; eerder vergroten zij de theatrale facetten van zichzelf. Vanaf het begin wordt expliciet gemaakt dat Siera als regisseur en schrijver eigenlijk niet op het toneel thuishoort. Zijn ‘rol’ uit zich in het becommentariëren van de openhartige monoloog die Den Hollander uitspreekt – een tekst die door Siera is geschreven. Het is alsof je luistert naar een monologue intérieur, maar dan eentje die exterieur, door twee monden, wordt opgeleverd.

Bezinning

KASSETT maakt ook gebruik van muzikale elementen. Voor het tweede deel van de voorstelling wordt het publiek meegenomen dieper het gebouw in. Tegen de achtergrond van de grotendeels lege loodsachtige ruimte met enkele (stille) gemaalmachines, luistert het publiek naar Den Hollanders prachtige zang en de ter plekke met allerlei instrumenten en andere geluidsgevers geconstrueerde muziek van Marijn Korff de Gidts. Dit deel van de voorstelling geeft ruimte voor bezinning en levert ook mooie beelden op.

STRANDT neemt de bezoeker mee in een filosofische en vaak ook humoristische en persoonlijke gedachtestroom. Wie antwoorden zoekt op lastige vragen, zal ze bij KASSETT niet vinden, maar ieder die ooit zoektocht-gevoelens heeft gehad, zal in deze voorstelling zeker veel moois (h)erkennen.

Reageer op dit artikel