Photo by Zijn als een kind
Een bekende musicus vertelde onlangs dat zij tijdens haar studie een stuk voorspeelde waarop haar docent zei dat ze wel erg goed naar Mr. X had geluisterd. Op haar vraag of dit dan niet mocht, antwoordde hij dat daar op zich niets tegen was, als ze het dan maar wel béter deed.
Dit doet denken aan het gedicht Het meisje van Hanny Michaelis (1949), dat als Boekenweekgedicht 2026 ter inspiratie dient voor drie dichters uit verschillende generaties: Ingmar Heytze, Dean Bowen en Babs Schutte. Zij hertaalden het klassieke sonnet van Michaelis, dat oorspronkelijk bestaat uit tweemaal vier regels en tweemaal drie regels.
De dichteres vroeg zich af of ze na jaren nog steeds het kind van weleer is: speels, argeloos en onbevangen in de voorjaarswind? De o’s en a’s rijgen zich aaneen en geven het gedicht zowel een lichte (speelse, zonnige) toon van een kind als de weemoedige aard (wolken, wind en vuur) van een vrouw die het pad van deze gevoelens heeft afgelegd. Het kan niet anders of je leest er de donkerte van de Tweede Wereldoorlog in.
Ingmar Heytze: Pretty Vacant
De eerste dichter, de 56-jarige performer en columnist Ingmar Heytze, benadrukt in zijn versie de melancholie van het oorspronkelijke gedicht. Ook hij kijkt terug op zijn kindertijd in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Hij houdt het bij viermaal drie regels (terzetten). De boodschap van zijn generatie is: erbij staan en ernaar kijken. Je verstoppen omdat het je tijd wel zal duren en toch dingen ondernemen, zoals gedichten maken.
Dean Bowen: .the kids are not alright
De volgende dichter en performer, de 41-jarige Dean Bowen, waaiert van de drie dichters het meest uit in lange regels. Hoewel ze, als je gaat tellen, wel degelijk de vorm van een sonnet hebben: tweemaal vier en tweemaal drie regels met een chute (kantelpunt) voor de laatste twee strofes. De sprookjes zijn bij hem spoken en slapeloze nachten geworden, de lente van Michaelis zijn Arabische lentes die ‘ons overwoekerd & gehavend achter[lieten]’. Knap is dat hij niet alleen de klassieke sonnetvorm, maar net als Heytze ook de o’s en a’s van het origineel behoudt.
Babs Schutte: De sprong
De laatste en jongste van de drie dichters is de 26-jarige Babs Schutte, performer, tekstschrijver en producer. Ook zij vangt het kind van Michaelis in haar gedicht De sprong. Ze heeft haar droom (kunnen leven van muziek maken) waar kunnen maken. Ze behoort tot de generatie die vooral doet. Het sprookjesboek is weliswaar gesloten, maar de dromen blijven, ook al zijn er zorgen. Let op: ook zij laat de o’s en a’s van Michaelis terugkomen in haar viermaal vier regels!
Alle drie de dichters hebben goed naar het gedicht van Hanny Michaelis gekeken. Of ze het beter deden, is niet de vraag. Wél hebben zij het thema naar onze tijd getrokken en het vanuit hun leefwereld uitgewerkt. En hoe!
