Muziek / Album

Ode aan de melodie

recensie: Hearse - Armageddon Mon Amour

Het Zweedse Hearse debuteerde in 2003 bij Karmageddon Media met het verrassende album Dominion Reptilian. We noemden deze plaat destijds: “afwisselend en aantrekkelijk, ook voor hen die niet dagelijks metal in hun cd-speler hebben liggen.” We kunnen alleen maar hopen dat Hearse met Armageddon Mon Amour deze lijn doorzet.

~

De twee artiesten Max Thornell and Johan Liiva speelden beide al in een aantal bands toen ze in 2002 besloten om samen een nieuwe band op te zetten. Met het aantrekken van de gitarist Mattias Ljung was de band compleet. In 2003 kwam Dominion Reptilian uit en omdat dit album internationaal goed werd ontvangen was het voor zanger Johan Liiva reden om zijn andere band Non-Exist op te heffen en al zijn tijd te steken in Hearse.

Verbazingwekkende ontwikkeling

Muzikaal is het geluid van Hearse een stuk volwassener geworden dan op hun debuut. Het album begint stevig met Mountain of Solar Eclipse en nog nadrukkelijker met Turncoat. Wel valt direct weer de rol op die de leadguitar van Ljung vervult met het spelen van een tweede melodielijn. Net als op het vorige album lijkt het soms wel of de zang van Liiva minder belangrijk is dan deze gillende gitaar. Dit heeft als gunstig effect dat het de muziek van Hearse een stuk melodischer maakt dan de meeste death metal. Dit doet het niet door (zoals in de klassieke metal) met een melodisch begin het nummer op te bouwen, maar door het zware geluid zelf door een tweede melodielijn open te breken. Dit was op het debuut van de band al duidelijk, maar op Armageddon Mon Amour is dit typische geluid een stuk verder doordacht. Dit komt erg duidelijk naar voren in het nummer Determination, waarin de zware metalbegeleiding bijna melodisch gaat klinken door de melodielijn van Ljung.

Kim Wilde

Heel erg in het oog springend is Cambodia, inderdaad dat nummer van Kim Wilde. Het is verrassend om een pophitje uit de tachtiger jaren terug te horen in de versie van drie Zweedse harde rockers. Wat hierbij met name opvalt is dat het intro grappig en herkenbaar is, maar dat Hearse voor de rest van het nummer moeiteloos haar eigen geluid in het lied legt.

Moedige uitstapjes

Hearse is een metalband die zich niet schaamt om haar inspiratie van ver te halen, zoals een pophitje uit de jaren 80. Ze zijn telkens weer in staat om songs neer te zetten die net even interessanter zijn en meer diepgang hebben dan de meeste death metal. Als je daar de zo typerende tweede stem (in de vorm van een gitaar) bij optelt kun je opmerken dat Hearse ons erg interessante melodic-metal voorschotelt. Met Dominion Reptilian waren ze al goed op weg; met Armageddon Mon Amour weten ze hun eigen stijl duidelijk vast te houden te ontwikkelen.

Reageer op dit artikel