Gedurfde grappige musical die niet over autisme gaat

Na jarenlang succesvolle voorstellingen met Showponies, en alle varianten daarop, heeft Alex Klaasen nu een musical gemaakt: Stoornis of my life. Met de mysterieuze ondertitel: ‘een musical die niet over autisme gaat’. Maar waarover dan wel?
Alex Klaasen heeft een broer met autisme en hun familiedynamiek is de inspiratiebron voor deze nieuwe musical. Gedurfd, want het is niet alleen een musical, maar echt een musicalkomedie. Grappen maken over iemand met autisme, als dat maar goed gaat!
Familieband
De musical vertelt het verhaal van twee broers Jasper en Willem. Jasper heeft een autisme spectrum stoornis (ASS) is 49 jaar, woont begeleid met een groep mensen die ook op het spectrum zit en is een enorme musicalfan. Zijn broer Willem is een bekende soapster. Als hun moeder overlijdt, staat hun wereld op zijn kop. Iedereen maakt zich zorgen over Jasper, kan hij dit wel aan? Ondertussen heeft Jasper het idee dat hij de hoofdrol speelt in zijn eigen musical en legt het publiek van alles uit over musicals. Maar het duurt wel erg lang voor zijn ‘eleven o’clock song’ komt, is hij eigenlijk wel de hoofdrolspeler van deze musical?
Stoornis of my life vertelt een mooi verhaal over rouwverwerking bij twee broers die heel verschillend zijn. Autisme staat centraal en toch ook weer niet. De musical gaat namelijk vooral ook over de worsteling van broer Willem, ‘The Glass Child’, de broer die zich nooit gezien voelde omdat alle aandacht van zijn moeder naar Jasper ging vanwege zijn autisme. De draai in de musical wordt heel mooi gemaakt aan de hand van de metafoor ‘de musical’, want musicalfan Jasper denkt de hoofdrol te spelen in deze musical, maar komt er langzaam maar zeker achter dat het eigenlijk allemaal draait om zijn broer Willem, die het moeilijker heeft dan iedereen dacht.
Musicals en autisme
In deze voorstelling leer je veel over autisme en over musicals. Als musicalfan leert Jasper je alles over de opbouw van musicals en waar hij het liefst in de zaal zit. Er zitten gedurende de hele show veel knipogen in naar andere musicals. Daarnaast leert Jasper, samen met de woongroep, je veel over autisme, wat ze in de show ‘op het spectrum’ noemen (aangezien iedereen het liever anders noemt).
Het is lastig om een grappige musical te maken over autisme, zonder daarbij de mensen zelf te beledigen. Toch krijgt Alex Klaasen dit op voortreffelijke wijze goed voor elkaar. Natuurlijk komen er allerlei stereotypen van autisme voorbij, maar uiteindelijk is dit toch nog een behoorlijk breed spectrum. En vooral ‘Amber’s Powersong’ maakt veel goed, want Jaspers begeleider blijkt zelf ook autisme te hebben. Ze is een laat gediagnostiseerde vrouw met autisme en zingt over haar worsteling. Haar verhaallijn laat zien dat het stereotype beeld van autisme, niet klopt. In de musical is dat voor Willem een eye opener, maar voor menigeen in het publiek zal dit ook nieuwe informatie zijn.
Sterke cast
De musical heeft ook nog eens een sterrencast. Zo wisselen Noortje Herlaar en Kim Lian de rol van Amber af, beiden waren al langere tijd niet meer in musicals te zien. Soy Kroon en Jim Bakkum wisselen de rol van broer Willem af. En uiteraard speelt Alex Klaasen de rol van Jasper voortreffelijk.
Kortom, Alex Klaasen heeft het weer voor elkaar: een succesvolle grappige voorstelling. Dit keer geen revue, maar een musical. Een show die ontroerend, persoonlijk, leerzaam én heel grappig is, een geslaagde combinatie. Bovendien draagt het ook bij aan een wat gevarieerdere representatie van autisme in de media, want het spectrum is breder dan alleen de ‘Kees Momma’s’ van deze wereld, al is de musical wel erg wit.

Olly Scholey