AI maakt eenzaam

De laatste keer dat we keken naar Toy Story, waren de enigszins sleetse poppen Woody, Jessie, Buzz Lightyear plus hun vrienden terechtgekomen in de speelgoedkist van het meisje Bonnie. In deel 5 wordt Bonnie acht jaar. Ze speelt graag met poppen, hoewel ze daar volgens de kinderwereld eigenlijk ‘te oud’ voor wordt.
Bonnie voelt zich eenzaam: ze speelt veel alleen, is te verlegen om op andere kinderen af te stappen en heeft eigenlijk geen vriendjes om mee te spelen.

Tablet

Bonnie zou best willen spelen met de twee kinderen van de buren. Maar die zien haar niet staan, omdat ze schijnbaar iets beters te doen hebben. Bij de buren naar binnen glurend, blijken de buurkinderen allebei een eigen tablet te hebben, waarop ze afzonderlijk van elkaar spelletjes doen.

Zo’n tablet hebben Bonnies schoolgenoten ook: een beeldscherm met een buitenrand in de vorm van een beest of van een bloem. Zij doen daar spelletjes op. En de klasgenoten delen op die tablet een chatgroep. De hoofdstroom aan contacten verloopt via die chatgroep.
Bonnie heeft geen tablet, en voelt zich daardoor buitengesloten. Ten langen leste zwichten Bonnies ouders: vooruit dan maar, zij krijgt er ook een: een ‘Lilypad’, een kikkertje met oogjes.

Voorbij

Natuurlijk is meteen het hek van de dam: die digitale Lilypad vervangt al het normale speelgoed; dat gaat stof liggen vangen. Het speelgoed ziet deze ontwikkeling met schrik aan: ‘De speelgoedtijd is voorbij.’
Grappig is dat de Lilypad dezelfde eigenschap heeft als al het speelgoed in Toy Story: als de mensen niet kijken, leeft en praat het ding uit zichzelf.

Zoals te verwachten, wordt Bonnie alleen maar eenzamer door de digitale communicatie. Chatgroepen zijn een bron van misverstanden en worden gebruikt voor onaardige, roddelachtige berichten: over Bonnie, vooral.

Kunstgreep

Het speelgoed besluit daarop dat Bonnie terug moet worden gebracht op het rechte pad: naar gewoon speelgoed en naar vrienden van vlees en bloed.
De roodharige cowboypop Jessie (stem van Joan Cusack) is gepromoveerd toy sheriff, zij neemt de leiding.
In (de veel beter gelukte) Toy Story 4 namen we afscheid van Woody, die bij zijn vriendinnetje Bo Peep (het herderinnetje) achterbleef in een pretpark. Via een kunstgreep worden Woody (zoals het hoort: voorzien van de stem van Tom Hanks) en Bo Peep niettemin opgetrommeld om te komen helpen Bonnie een vriendje van vlees en bloed te bezorgen.

Zijstraatjes

Wat volgt is een nogal omslachtig verhaal. Tekstschrijver en regisseur Andrew Stanton heeft er een vertelling van gemaakt met een heleboel zijstraatjes, nevenplots en zelfs droombeelden die soms niet helemaal te volgen zijn. Er zijn bruiloften tussen poppen, en het speelgoed komt ook nog het hertje Bambi en het konijn Stampertje tegen. Door al die uitweidingen duurt Toy Story 5 – inclusief titels – meer dan twee uur. Erg lang. Hier en daar een flodderig zijstraatje schrappen had de film en de vertelling meer gefocust en daarmee beter gemaakt.

Stad versus platteland

In die twee uur zet Stanton het stadsmeisje Bonnie af tegen het plattelandsmeisje Blaze. Zij woont op een ranch met paarden. Blaze is totaal anders dan de complotten smedende stadskinderen.

Andrew Stanton tekende eerder voor de regie en het script van onder andere Finding Nemo, WALL-E en Finding Dory. De boodschap van Stanton en zijn team in Toy Story 5 is natuurlijk zonneklaar, al komt die in deze verregaand gedigitaliseerde wereld rijkelijk laat: kinderen (en ouders) moeten niet zo veel tijd besteden aan beeldschermen. Speel met elkaar en met tastbare dingen.

Fenomenaal animatiewerk

Om deze boodschap te kunnen verkondigen, heeft Stanton duidelijk een ongeëvenaard arsenaal aan technologie tot zijn beschikking dankzij computeranimatie (en AI?!). Daarmee maakt hij een onvoorstelbaar rijke animatiefilm. Alleen al het enorme scala aan gelaatsuitdrukkingen van het speelgoed en de menselijke personages is verpletterend. Net als de extreme zorg waarmee interieurs zijn vormgegeven. Zo is het (getekende!) hout van traptreden en deurposten naturel afgesleten en weer overgeschilderd: het is fenomenaal animatiewerk.

En verder heeft Stanton uiteraard gelijk: laat de kinderen (en de volwassenen) alsjeblieft minder tijd verspillen op beeldschermen.

Toy Story 5 draait vanaf donderdag 18 juni 2026 in de bioscopen.