Theater / Voorstelling

Hartelijk en breed toegankelijk regiotheater

recensie: PS|Theater - Droomland

De makers van het Leidse stadsgezelschap PS|Theater verbleven een maand lang in Leiden Zuidwest om samen met de bewoners een voorstelling te maken. Het resultaat is een hartverwarmende, speelse wandeling waarbij een constante glimlach gegarandeerd is.

PS|theater plantte hun keet aan de Kennedylaan om vanuit daar de buurtbewoners te ontmoeten. Ze stonden direct voor een uitdaging, want de wijk bestaat voornamelijk uit blokken laagbouw flats met garageboxen op de begane grond. Om ‘toegang’ te krijgen tot de mensen die daarboven leven, moet je je eerst richten op een enorm bellenbord. Kortom, contact maken is niet eenvoud. Komen deze mensen elkaar eigenlijk weleens spontaan tegen?

Op een transparante, lichtvoetige manier nemen de makers van PS|Theater hun bezoekers mee op een wandeling door de wijk. Als stralend enthousiaste gidsen vertellen ze hoe ze zich oriënteerden op de buurt en hoe de eerste mensen bij hun keet aanklopten. Om het aspect van verbinding zoeken te benadrukken, krijgt elke bezoeker een simpel bord met daarop ‘HALLO’. Bezoekers behoren door dit gemeenschappelijke kenmerk in één klap tot dezelfde groep. Buurtbewoners reageren over het algemeen vrolijk op de voorbijtrekkende stoet. Er wordt druk over en weer “geHALLO’t”. Een paar buurtkinderen rennen mee en geven zo het geheel een extra speels accent.

Tijdens een zelfgemaakt bordspel stellen bezoekers onder leiding van de buurtkinderen elkaar ongecompliceerde, persoonlijke vragen. Hierdoor wordt de drempel tot contact leggen met elkaar en met de buurt verder verlaagd. De bezoekers krijgen koptelefoons op en worden naar een groepje bomen geleid. Een voice-over geeft opdrachten, variërend van ‘als je ergens in de laatste maand hebt gehuild, kijk dan een medespeler aan’ tot ‘zwaai eens naar de vrouw met dat hondje’. Vervolgens blijkt de vrouw met het hondje een buurtbewoonster te zijn die in de voorstelling figureert.

De bezoekers worden zelfs even op visite gebracht bij de bewoners van een aantal flatwoningen. Dichterbij dan dit kun je niet komen. Dit is contact maken met de werkelijkheid van een wijk. Je zou kunnen zeggen dat er geen duidelijke verhaallijn te vinden is in Droomland, maar de vraag is of dat ook echt nodig is. De voorstelling geeft eerder vensters dan dat het sluitende conclusies trekt.

Door steeds op een laagdrempelige, recht-door-zee manier op zoek te gaan naar verbinding met mensen uit een afgebakende regio, onderscheiden de makers van PS|Theater zich. Het maakproces van de voorstelling heeft zo ook duidelijk maatschappelijke accenten. PS|Theater creëert voorstellingen die geschikt zijn voor een breed publiek – het gemengde publiek van een wijk. Je kunt eens écht je tante of je buurman meenemen naar het theater, want ook zij zullen dingen herkennen en genieten van de warme menselijkheid die een voorstelling als Droomland brengt.

Reageer op dit artikel